So Many Places
So Little Time
a travel, culture and folklore blog
Bu hikoya o‘sha mashhur deb nomlangan sokinlik va xotirjamlik dunyosiga bag‘ishlanadi.
Sizga bu mavzuda yoki maxsus video havolalarini topib berishimni xohlaysizmi? 4 Soat Yomg’ir Ovozi
Eski shahar chetidagi mitti bir kutubxona bor edi. Bu kutubxonaning eng chekka burchagida, faqat deraza yonida o‘tiradigan doimiy bir mehmon bor — u yosh rassom. U har kuni bir xil vaqtda kelar, lekin hech qachon kitob o‘qimasdi. U faqat deraza ortidagi dunyoni kuzatardi. Bu hikoya o‘sha mashhur deb nomlangan sokinlik va
Bir kuni osmonni qora bulutlar qopladi va kutilmaganda shiddatli yomg‘ir quyib yubordi. Rassom o‘zining eski soatini stol ustiga qo‘ydi. Millar ko‘rsatib turguniga qadar yomg‘ir to‘xtamadi. Bu to‘rt soat ichida dunyo o‘zgacha ko‘rinish oldi: Bu kutubxonaning eng chekka burchagida, faqat deraza yonida
Shovqinli shahar butunlay jim bo‘lib qoldi. Faqat tomga urilayotgan tomchilarning musiqasi eshitilardi. Rassom bu ovozni tinglab, hayotdagi barcha og‘ir o‘y-fikrlarini yuvib yuborgandek his qildi.
Bugun ham ko‘pchilik aynan shu **"4 soatlik yomg‘ir ovozi"**ni tinglab, o‘sha rassom kabi dunyoning shovqinidan dam olishni istaydi.
Yomg‘irning ilk tomchilari chang ko‘chalarni yuvib, tabiatning bo‘yini uyg‘otdi. Shahardagi hamma shoshilib panoh izladi, faqat rassomgina deraza oynasidagi yomg‘ir "naqsh"larini chiza boshladi.